18. október 1972
1
Ennþá stendur rósin rjóða
2
er rétti mér su hringatróða,
3
sem að ég tel fegurst fljóða
4
á fögru landi ísa.
5
Augun hennar eins og stjörnur lýsa.
6
Enn þér færi ástaróð
7
yndislega og ljúfa fljóð,
8
hlustaðu á mig heillin góð,
9
hljóð, og legg við eyra.
10
Ástarjátning eldheita skalt heyra.
11
Ef ég væri yngri að árum,
12
eitthvað færra af gráum hárum,
13
óðar mynd' á amorsbárum
14
ákveðinn sigla beint í höfn.
15
Ó, - að við værum að aldri jöfn.
16
Fljótt með árum fjörið dofnar,
17
fyrr en varir kroppur sofnar,
18
jafnvel gamlir styrkir stofnar
19
standast ekki ástareld.
20
Áður en varir komið kveld.
21
Þetta varð enginn ástaróður
22
eftir sit ég, kyrr og hljóður,
23
þvílík æfi, Guð minn góður,
24
gefðu mér fjörið enn á ný.
25
Þá ástinni strax ég að mér sný.
Athugasemdir
Engar almennar athugasemdir enn.
Skráðu þig inn með Google sem rýnir til að skrifa athugasemdir.